لا تقبلوا علينا حديثا الا ما وافق القرآن و السنّة أو تجدون معه شاهدا من أحاديثنا المتقدمة ؛ فإن المغيرة بن سعيد لعنه الله دسّ فى كتب أبى أحاديث لم يحدّث بها أبى ؛ فاتّقوا اللّه و لا تقبلوا علينا ما خالف قول ربّنا تعالى و سنّة نبيّنا صلّى اللّه عليه و آله فإنا إذا حدثنا قلنا : قال اللّه عزّ و جلّ و قال رسول اللّه . « 1 » آنچه را كه از ما روايت مىكنند جز آن كه موافق قول خدا و رسول بوده و يا شاهدى از سخنان پيشين ما بر آنها داشته باشيد نپذيريد . مغيرة بن سعيد كه خداوند او را لعنت كند ، در كتب پدرم احاديثى را وارد كرد كه هرگز از پدرم نبود . از خداوند بترسيد و آنچه را كه از ما نقل كرده و مخالف قول خدا و پيامبر ماست نپذيريد . ما وقتى حديثى نقل مىكنيم و مىگوييم : خداوند يا رسول او فرموده است . در موارد ديگرى نيز از اين حركت زشت غلات كه در روايت فوق آمده ، ياد شده و مقصود از اين كتابها كه در روايت بالا آمده روشن شده است . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : مغيره كتابهايى كه اصحاب امام باقر عليه السّلام مىنوشتند ، به بهانهء خواندن ، آنها را به خانهء خويش مىبرده . . . و يدسّ فيها الكفر و الزندقة و يسندها إلى أبى ، ثمّ يدفعها إلى أصحابه ؛ او احاديثى در كفر و زندقه : به اين كتابها وارد مىكرد و به پدرم نسبت مىداد و آن كتابها را به اصحاب بازمىگرداند . امام مىفرمود : فكلّما كان فى كتب أصحاب أبى من الغلوّ فذاك ما دسّه مغيرة بن سعيد فى كتبهم ؛ « 2 » آنچه از غلوّ در كتابهاى اصحاب پدرم هست ، مطالبى است كه مغيره وارد آن كتابها كرده است . با اين حركت صحيح امام صادق عليه السّلام ، شيعيان اصيل از غلوّ رهايى يافتند . اما متأسفانه ، اثرات نامطلوب آن در جلوگيرى از رشد بيشتر شيعه باقى ماند . ابو حنيفه به خاطر وجود غلوّ ، به اصحابش گفته بود كه حديث غدير را نقل نكنند . « 3 » گرچه اين كار بسيار ناپسندى در عالم نقل حديث است ، اما نشان مىدهد كه جريان غلوّ چه ضررى

--> ( 1 ) . همان ، ص 224 ( 2 ) . همان ، ص 225 ( 3 ) . الامالى ، شيخ مفيد ، ص 27